ویژگی های فرو تیتانیوم

فروتیتانیوم در فولادسازی جاذب اکسیژن، عوامل گاززدایی و تثبیت کننده گوگرد کربن استفاده می شود. اکسیداسیون تیتانیوم برای تولید فولاد آرام بخش می تواند جداسازی قسمت بالایی شمش را کاهش دهد، کیفیت فولاد را بهبود بخشد و عملکرد شمش را افزایش دهد. تیتانیوم و نیتروژن محلول در فولاد مذاب را می توان برای تشکیل نیترید تیتانیوم پایدار ترکیب کرد که می تواند اثرات نامطلوب نیتروژن بر خواص فولاد را از بین ببرد. تیتانیوم و گوگرد موجود در فولاد مذاب، سولفید تیتانیوم تولید می کنند که تشکیل سولفید آهن را که باعث شکنندگی داغ می شود، از بین می برد. تیتانیوم و کربن کاربید تیتانیوم بسیار پایداری تولید می کنند و ذرات کاربید تیتانیوم می توانند از رشد دانه های فولادی جلوگیری کنند، ساختار فولاد را اصلاح کنند و استحکام فولاد را بهبود بخشند. میل ترکیبی شیمیایی بین تیتانیوم و کربن بیشتر از کروم و کربن است و افزودن فروتیتانیوم برای تثبیت کربن در فولاد ضد زنگ می تواند رقت شدن کروم را در مرزهای دانه فولاد ضد زنگ از بین ببرد و مقاومت به خوردگی فولاد ضد زنگ را بهبود بخشد. در سال های اخیر، تیتانیوم به عنوان یک عنصر میکروآلیاژی برای تولید فولادهای کم آلیاژ با مقاومت بالا استفاده شده است. افزودن تیتانیوم به چدن به تولید گرافیت ریزدانه کمک می کند و همچنین در گاز زدایی، جوجه کشی، خالص سازی و پالایش ساختار ریخته گری نقش دارد و مقاومت سایش ریخته گری را بهبود می بخشد. چدن مقاوم در برابر حرارت. تیتانیوم می تواند مقاومت حرارتی ریخته گری آهن را بهبود بخشد. علاوه بر این، در تولید سوپرآلیاژها و آلیاژهای آلومینیوم از آلیاژهای کامپوزیت حاوی تیتانیوم به عنوان مواد افزودنی استفاده می شود. الکترود از فروتیتانیوم به عنوان جزء پوشش استفاده می کند که می تواند کیفیت جوش را بهبود بخشد.