مولیبدن(اغلب به عنوان "مولی" نامیده می شود) کاربردهای مهم بسیاری در فولادهای آلیاژی و ضد زنگ، چدن های آلیاژی و سوپر آلیاژها دارد. مولیبدن یک عامل سخت شدنی قوی است و جزء بسیاری از فولادهای آلیاژی قابل عملیات حرارتی است.
این نرم شدن را در دماهای بالا به تاخیر می اندازد و بنابراین در فولادهای دیگ بخار و مخازن تحت فشار و همچنین چندین درجه از فولادهای با سرعت بالا و سایر فولادهای ابزار استفاده می شود. مولیبدن مقاومت در برابر خوردگی فولادهای ضد زنگ را بهبود می بخشد.
در فولادهای HSLA ساختارهای فریت سوزنی شکل تولید می کند. مولیبدن اساس بسیاری از فولادهای دوفاز نورد شده است که در کاربردهای خودرو استفاده می شود.
در حالی که مولیبدن ممکن است اغلب به جای کروم و وانادیوم استفاده شود، در بسیاری از موارد خواصی که می دهد منحصر به فرد است.
در نتیجه، استفاده از آن به طور قابل توجهی در چند دهه گذشته گسترش یافته است، و تقاضا اغلب به عرضه فراتر رفته است.
مولیبدن به صورت فرومولیبدن عرضه می شود. فرومولیبدن دارای حداقل 60% مولویزیون است. ممکن است هر کدام تا 1% سیلیکون و مس وجود داشته باشد. فرومولیبدن که یک آلیاژ نسبتاً گران قیمت و کم استفاده است، در قوطی ها یا کیسه ها بسته بندی می شود تا از تلفات حمل و نقل جلوگیری شود.