روش های آهنگری چیست؟تیتانیوممواد فلزی؟
آهنگری یک روش پردازش شکلدهی است که نیروی خارجی را به قطعات فلزی تیتانیوم (به استثنای صفحات) اعمال میکند تا باعث تغییر شکل پلاستیک، تغییر اندازه، شکل و بهبود خواص شود و برای ساخت قطعات مکانیکی، قطعات کار، ابزار یا قطعات استفاده میشود.
علاوه بر این، بسته به حرکت لغزنده و حرکت عمودی و افقی لغزنده (برای آهنگری قطعات باریک، روانکاری و خنک کاری و آهنگری قطعات برای تولید با سرعت بالا)، می توان از دستگاه جبران برای افزایش حرکت استفاده کرد. در جهت های دیگر روش های فوق متفاوت است و نیروی آهنگری مورد نیاز، فرآیند، استفاده از مواد، خروجی، تحمل ابعادی و روانکاری و روش های خنک کننده متفاوت است. این عوامل بر سطح اتوماسیون نیز تأثیر می گذارد. با توجه به حالت حرکت بلانک، آهنگری را می توان به آهنگری آزاد، آشفتگی، اکستروژن، آهنگری قالب، آهنگری قالب بسته و آشفتگی بسته تقسیم کرد.
از آنجایی که در فورج قالب بسته و آشفتگی بسته فلاش وجود ندارد، میزان استفاده از مواد بالاست. تکمیل فریمینگ های پیچیده در یک یا چند فرآیند امکان پذیر است. از آنجایی که فلاش وجود ندارد، ناحیه تحمل کننده تنش آهنگری کاهش می یابد و بار مورد نیاز نیز کاهش می یابد. با این حال، باید مراقب بود که جای خالی کاملا محدود نشود. برای این منظور، کنترل دقیق حجم بلانک، کنترل موقعیت نسبی قالب آهنگری و اندازه گیری آهنگری، و تلاش برای کاهش سایش قالب فورج ضروری است.
با توجه به حالت حرکت قالب آهنگری، آهنگری را می توان به نورد نوسانی، آهنگری نوسانی، فورج رول، نورد متقاطع گوه، نورد حلقه و نورد متقاطع تقسیم کرد. حلقه های نورد نوسانی، آهنگری نوسانی و حلقه های نورد نیز می توانند با آهنگری دقیق پردازش شوند. به منظور بهبود استفاده از مواد، فورج رول و نورد متقاطع را می توان به عنوان پردازش جلویی مواد باریک استفاده کرد.
آهنگری دوار نیز مانند آهنگری باز به صورت محلی شکل می گیرد. مزیت آن این است که می توان آن را با نیروی آهنگری کوچک نسبت به اندازه آهنگری تشکیل داد.
در این روش آهنگری از جمله آهنگری باز، مواد در حین پردازش از مجاورت سطح قالب به سطح آزاد منبسط می شوند، بنابراین دستیابی به دقت دشوار است. بنابراین با استفاده از کامپیوتر برای کنترل جهت حرکت قالب آهنگری و فرآیند آهنگری چرخشی می توان از نیروی آهنگری با سرعت کمتری استفاده کرد که می توان محصولاتی با اشکال پیچیده و با دقت بالا مانند آهنگری هایی مانند تیغه های توربین بخار با انواع مختلف تولید کرد. و اندازه های بزرگ برای به دست آوردن دقت بالا، باید مراقب بود که از اضافه بار در نقطه مرده پایینی جلوگیری شود و سرعت و موقعیت قالب کنترل شود.
زیرا اینها بر روی تلورانس های آهنگری، دقت شکل و عمر قالب آهنگری تاثیر خواهند داشت. علاوه بر این، برای حفظ دقت، باید به تنظیم فاصله و سفتی ریل راهنمای لغزنده، تنظیم نقطه مرده پایین و استفاده از وسایل انتقال کمکی نیز توجه شود. مواد مورد استفاده برای آهنگری تیتانیوم عمدتاً تیتانیوم خالص و آلیاژهای تیتانیوم از اجزای مختلف هستند. حالت اولیه مواد شامل استاک میله، شمش، پودر فلز و فلز مایع است.
نسبت سطح مقطع فلز قبل از تغییر شکل به سطح مقطع بعد از تغییر شکل را نسبت آهنگری می گویند. انتخاب صحیح نسبت آهنگری، دمای مناسب حرارت دهی و زمان نگهداری، دمای مناسب اولیه و نهایی آهنگری، مقدار تغییر شکل مناسب و سرعت تغییر شکل با بهبود کیفیت محصول و کاهش هزینه ها ارتباط زیادی دارد. به طور کلی، آهنگری های کوچک و متوسط از میله های گرد یا مربع به عنوان قسمت های خالی استفاده می کنند.
ساختار دانه و خواص مکانیکی میله یکنواخت و خوب است، شکل و اندازه دقیق است و کیفیت سطح خوب است و سازماندهی تولید انبوه را آسان می کند. تا زمانی که دمای گرمایش و شرایط تغییر شکل به طور معقولی کنترل شود، آهنگری با عملکرد عالی را می توان بدون تغییر شکل آهنگری بزرگ جعل کرد.
